بیدار بودن یا بیدار شدن؟؟؟
هر از گاهی در فضای مجازی یا از طریق پیامک ها شاهد هدف قرار دادن موذیانه و پنهان ارزشها به شکلی کاملا حساب شده هستیم .اگر در متن بعضی از این جملات و عبارات به اندازه کافی تعقل نشود و دست به نشر و ترویج بیشتر آنها بزنیم ناخواسته و ناخودآگاه خدشه ای بزرگ به بعضی از معارف و دستورات دینی وارد کرده و باعث شبهه افکنی شده ایم.

برای مثال این عبارت ها:

“آگاه باشید که حسین تشنه اشک نیست که تشنه لبیک است.”

“محرم،زمان بالیدن است نه فقط نالیدن,
عبرتهایش آموزه است نه موزه
تمرین خوب نگریستن است نه خوب گریستن
نماد شعور مذهب است ,نه فقط شور
ای منتظران مهدي(عج) به هوش باشیم, که حسین (ع) را منتظرانش کشتند
تقدیم به آنها که پیرو اندیشه حسین هستند نه وامانده لب تشنه او!”

این عبارت در ایام محرم منتشر شده و بازخورد خوبی برای ضدارزشی ها هم داشت چون هدف آنها زیرسوال بردن و ناچیز جلوه دادن گریه بر مصایب سیدالشهدا بود.بسیاری با شنیدن این مطلب بر آن صحه می گذاشتند بدون آنکه پی به هدف شومی که در پس آن بود ببرند.هر چند تاکید عرفا و بزرگان ما هم همواره بر اشک همراه با معرفت به درگاه سیدالشهدا بوده است اما قداست و معرفت بخشی اشک در مجلس عزای امام حسین علیه السلام نکته ای است که در متون دینی ما به آن اشاره و تاکید شده است یعنی اشک و گریه همچون نردبانی است برای دست یابی به پله های والای معرفت و اگر این پله ها را طی نکنیم به پله بعد نخواهیم رسید.علاوه بر آن چه کسی است که منتظر حقیقی باشد و محبوبی را که در انتظارش به سر می برد به قتل برساند؟؟یعنی ما هم منتظر نباشیم چون ممکن است زمانی دستمان به خون حجت خدا آلوده شود!!

این روزها وشبهای عزیز هم پیامی با این مضمون منتشر می شود:

“شب قدر شب بیدار شدن است نه بیدار ماندن”

در اینکه بسیاری از بزرگان بر بیدار شدن و تحول روحی در این شبها به وسیله تعقل و تفکر تاکید می کنند شکی نیست اما دستورات آنها هرگز به معنای رد کردن بیدار ماندن در این شبها نیست.چرا که بیداری جسم یقینا مقدمه بیداری روح است و هیچگاه بیداری حقیقی و تحول روحی بدون تحمل مشقت و صبر و تسلیم در مقابل سختیها و عبادات به دست نمی آید.

پس به نظرم لازم است به بهای بازی با کلمات و عبارت ،دستورات ظاهری و ابتدایی دین را بی ارزش جلوه ندهیم چرا که محال است مقدمه را طی نکنیم و به ذی المقدمه دست یابیم.

التماس دعا - یا علی علیه السلام

أَذِقْنِي فِيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ وَ

أَوْزِعْنِي فِيهِ لِأَدَاءِ

شُكْرِكَ بِكَرَمِكَ وَ

احْفَظْنِي فِيهِ بِحِفْظِكَ وَ

سِتْرِكَ يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ

خدايا در اين ماه براى برپاداشتن امرت نيرمند ساز مرا،و

شيرينى ذكرت را به من بچشان،و

اداى شكرت‏را به من الهام فرما،و

به نگهدارى و

پوششت نگاهم بدار،اى بيناترين بينندگان

یکي از علماي بزرگ اصفهاني مي گويد: «شبي در عالم رؤيا امام زمان (عج الله) را ديدم. به ايشان عرض کردم چه کنم که به شما نزديک شوم؟»
فرمودند: «عملت را عمل امام زمان(عجل الله)قرار بده.» من به ذهنم رسيد که يعني در مورد هر کاري ببين اگر امام زمان (عجل الله) اين کار را مي کند تو هم انجام بده. پرسيدم: «چه کنم که در اين امر موفق باشم؟!» فرمود: «الاخلاص في العمل؛ يعني، در کارهاي خود اخلاص داشته باش.»(شیفتگان حضرت مهدی (عجل الله) ، ج 1 ، ص 261)

یا علی علیه السلام